oktober 8, 2021 Ed Skillz

Het Lock down karper effect

Het Lock down karper effect

 

Nee we gaan niet een heel gezeik opschrijven hoe erg de corona of haar effecten zijn of te wel zijn geweest. Na anderhalf jaar de nieuws kanalen en kranten doelbewust, maar toch kansloos te hebben vermeden zal dat het laatste zijn waar ik een stuk over zou willen schrijven. Hier mee een gevecht vermijdend met voor- en tegenstanders van ijverig aangepaste grondwetten door niet onzienende overheids clownen en ander soort charlatans. Echter 1 grondwet is er een die ons allen trof. De Lock down!

 

 

Ik heb enkele Jaren geleden in een spontane opwelling het vlakke Noord-Hollandse polderlandschap verruild voor de groen beboste bergen van de Belgische Ardennen. Mijn houten klompen staan nostalgisch onder een berg stof in de garage. We blijven toch een Hollander. Hier in Wallonië bestaat er geen file, geen stress en stoplichten zijn hier waarschijnlijk per toeval her en der spontaan doch niet storend neer gepland. Elke dag word ik wakker in een never-ending centerparcs vakantie, althans zo ervaar ik als Amsterdammer de rust van deze Franstalige streek. In minder dan anderhalf uur rijd ik het beloofde land van rondbuikige karpers en stokbrood binnen en 5 minuten rijd ik hier de berg af en parkeer ik aan de Maas. Mijn leven zag er rooskleurig en vredig uit tot dat vorig jaar in België de Lock down inging en tegelijk voor het gemak ook een avondklok afgekondigd werd. Oh ja, dat vergat ik nog…vissen werd verboden. Ik was in alle staten. Vrijheidsbeperking door middel van een landsgrens Lock down, prima! Maar een vis verbod??? Nee nee ik ga niet zeiken heb ik beloofd bij in de inleiding van dit artikel. De eerste twee weken gingen nog soepel maar na deze twee weken begon de eerste scheuren in mijn dagelijks humeur voor de andere gezinsleden op te vallen. En het werd steeds lastiger te verbergen dat ik niet veel beter afwas dan een heroïne hoer die af moest kicken van haar daily dosis “rock my world”. Na 3 maanden was het hopeloos gesteld met het moraal en kroop ik ‘s morgens doelloos, werkeloos en zichtbaar ontnomen van trots de trap af. Dit kon zo niet verder er moest iets veranderen. Ik verlangende naar de adrenaline van een onvervalste brute karper run. De slip moest gieren.

 

De rest van dit emotionele relaas zal ik jullie besparen en we swipen een paar maanden door naar het aanbreken van de opheffing van het visverbod. Ja en nu komt het, het visverbod werd opgeheven maar de avondklok niet. Van 6 uur ‘smorgens tot 22.00 in de avond kon ik er vol gas tegen aan. Een klein probleempje…karper vissen doen we graag in de nacht en vroege ochtend en de meeste activiteit is, je raad het al, tussen 22.00 in de avond en 6.00 uur ‘s morgens. Het werd een keus tussen gemoedstoestand onderdrukken middelen zoals Oxazepam, diazepam en date rape drug of het systeem van vissen wat meer dan twintig jaar succes vol en vertrouwd was hardhandig om ver trappen. Omdat de uitkomst van date rape drug niet altijd meer even helder is na gebruik en gevolgen van koos ik voor het omgooien van de karper vis theorie dat ‘snachts de beste kansen waren voor het vangen van brute monsters. En werd het tijd om optimaal gebruik te gaan maken van de dag uren.

 

 

Uiteraard is de hier eerder vermelde bijna suïcidale gemoedstoestand redelijk aangedikt om het verhaal wat mooier te maken en was ik in werkelijkheid keihard bezig met dingen waar ik voor de corona geen tijd had. Het begon met het maken van bobbins in de garage en terwijl ik de uurtjes stond te slijten met het schuren van houten onderdelen bedacht ik me dat ik nooit meer niet wilde kunnen vissen. Dat is best een lange zin, maar de zinnigheid ervan lijkt mij duidelijk. De oplossing was een eigen privé water, want op privéterrein gelden andere regels, ook tijdens een Lock down. Daar zou ik kunnen nachtvissen tot ik erbij neer viel. Ik ben niet van het dromen, als ik iets in het hoofd heb dan moet het gebeuren ook. Om jullie de lange zoektocht en de up en downs te besparen zal ik mij beperken tot de ups: Ik vond een prachtig water waar ik mijzelf inmiddels eigenaar van mag noemen. Moeders de vrouw is er na mijn betoog van overtuigd dat dit water voor weekendjes met de kinderen is aangekocht, maar jij ik weten dat die is om te vissen en de rest is mooi meegenomen hahahaha.

 

Missie 1 was volbracht. Iets anders waar ik lang mee rond liep was het willen maken van een eigen boilie. Voor de mensen die mij wat beter kennen is het niet onbekend dat ik mij al jaren onder de radar bezighoud met het maken van bait. Uit gemak liet ik mij Jarenlang sponsoren door boilie firma’s omdat dit aanzienlijk scheelde in vistijd. Zelf draaien is zeer tijdrovend als je veel aas gebruikt. Maar nu er toch niet veel gevist kon worden was het de perfecte tijd om een bol te ontwikkelen die mijn vangst kansen overdag groter zou maken.

Bestaat dat dan zo’n bol? Nou een wonder bol bestaat absoluut niet, maar er bestaan wel betere bollen. En die categorie moest mijn bol terecht komen, daar was ik van overtuigd.

Inmiddels zijn we sinds de eerste hersenspinsels gekomen tot het uur van de waarheid en is de Ed Skillz Carp Bait Company een feit en staat er een fabriekshal vol blikkende stroomvreters waar een bait goeroe toch minimaal een bloedruk verhoging van krijgt (we houden het netjes). Nieuw avontuur en een nieuwe bol die ik door zijn eigenschappen de 365 heb genoemd. Voor de duidelijkheid betekend de naam 365 dat deze bol het hele jaar door ingezet kan worden en niet afhankelijk is van water temperatuur. De 365 heeft zijn waarde vooral instant bewezen omdat ik niet overal kon gaan voeren en ik het moest hebben van de korte sessies. Na deze korte uitleg kunnen we teruggaan naar het water en de switch van nacht naar dag.

 

 

Nu de strategie van aanpak omgegooid moest worden is het zaak dat de bollen overdag te water gaan en de onderwater nachtwinkel te laten voor wat het is. Hopelijk hebben de vissen door, dat overdag eten ook gezellig kan zijn. Het voelde allemaal heel onnatuurlijk en begon te lijken op een 9 tot 5 baan maar dan van 6 tot 10 uur ‘savonds. Op de een of andere manier was het vertrouwen in het feit dat dit zou slagen ook niet echt overtuigend, maar ik moest en zou gaan vissen. Normaal gesproken voer ik in de avond, maar de dag strategie begon ik in de ochtend te voeren. Zodat de vissen ook het voer zouden vinden in de dag. Zeven dagen lang voerde ik elke dag enkele kilo’s breed verspreid als een voetbalveld. Is bizar hoe snel de werppijp je arm weet te verzuren na 7 dagen smijten. Te lang is rust gezeten hahahaha. Aan het aas zou het niet liggen dat was het enige wat zeker was. De achtste dag was ik klaar om te vissen maar het zou net even anders lopen dan gepland. In de avond de dag ervoor wilde ik nog snel wat bobbins maken, want die moesten de deur uit naar de klanten. Maar even snel bleek iets minder effectief te zijn. Bij de laatste bobbins mepte ik de hamer vakkundig op mijn duim met daaronder de metalen slaghoeddeksel van een jachtpatroon. Voor ik goed en wel door had wat er gebeurde gutste het bloed uit mijn duim en verandert mijn houten werkbank in een rood bloedbad. Een bij na perfecte cirkel van vlees hing haast mijn duim en gunde mij een interessante kijk op de botstructuur van mijn vingerkootje. Nou ben ik niet zo snel onder de indruk, maar dit was niet te stoppen met een stukje keukenrol. Ik duwde het stukje duim terug op zijn plaats en fixeerde de boel met ductape. Toen de ductape het begaf van de bloedstroom was het tijd om naar de dokter te gaan en te stoppen met de bobbins. Er bleken toch een paar serieuze hechtingen nodig te zijn om de boel weer dicht te krijgen. Je snapt het al de volgende dag vissen was geen optie met een hand waar geen grip in zat. Jezus wat baalde ik. Er was maar een voordeel aan de situatie, ik kon doorvoeren en meer vertrouwen opbouwen bij de vissen. Vier weken later zat de boel weer aan elkaar gegroeid en was er geen infectiegevaar meer. Kunnen we nu eindelijk gaan vissen??

 

Na vier weken voeren was het zover. Bruut werd mijn toch al korte nachtrust verstoord door het trommelvlies verscheurende geluid van mijn iphone wekker. Gewoontegetrouw druk ik al vloekende de wekker uit en ga weer liggen. Neeeee niet vandaag, kom op, eruit! Ik strompel slaapdronken naar de badkamer en stort een partij ijskoud water uit de douche kop. De shocktherapie werkt en ik ben dan ook direct klaarwakker. Je aankleden en tegelijk de trap aflopen is vragen om ellende, maar vandaag gaat de afdaling perfect. Wellicht een goed voorteken. De bus ligt al vol geladen met de halve garage aan karper materiaal en dingen die we waarschijnlijk niet gaan gebruiken. Maar…je weet maar nooit. Ik zet mijn kop thee in de bekerhouder en gooi een zak boterhammen op de stoel. Na een diepe ademhaling en een yes let’s go start ik de motor en rij de berg af richting het avontuur. Misschien ligt er wel een monster bak te wachten? Een nieuwe pb zelfs misschien? Je kent het wel, vol vertrouwen richting de stek.

 

Bij aankomst tuur ik over het water genietend van mijn inmiddels koud geworden thee en een botterhammetje. Geen teken van leven te bespeuren. Niets wat doet verraden dat hier de bakken smachtend naar mijn bollen klaarliggen. Maar dit kan en mag niet misgaan. Ik knoop een paar nieuwe onderlijnen met een snowman eraan. Mijn eeuwige favoriete presentatie. De lijnen gaan te water terwijl de mist van het water optrekt bij de opkomende zon. Wat heb ik dit gemist. Een verdwaalde eekhoorn stopt zijn weg twee meter naast mij en kijkt me verbaasd aan. Ik zie hem denken: “Wat voor soort eikel ben jij dan?” Maar voor ik kan antwoorden heeft hij het hazenpad gekozen mij met een glimlach achterlatend. Ik geniet van de zon die langzaam de koude ochtend lucht opwarmt. Nog geen half uur na het inleggen van de lijnen word ik uit mijn gedachten gerukt door een twee piepen en een zakker op de linker hengel. Ik twijfel met oppakken en kijk zittend bij mijn hengel wat er gebeurt. De lijn begint weer op te lopen en zacht begint de spoel te tikken. Yesssss! Game on….Ik pak de hengel op en voel direct een stabiele weerstand aan de andere kant. Bak? De vis ploegt met gemak de lijn van mijn spoel die ik iets dichter heb gedraaid, met mijn hand hou ik de spoel tegen en probeer de vis te draaien. Die denkt er anders over en zet moeiteloos zijn reis voort in tegenovergestelde richting. Heerlijk! Het kat en muis spel is begonnen. Misschien geniet ik het meest van alles nog wel van een goede dril. En deze dril is goed. Na een kleine twintig minuten touwtrekken in mijn voordeel kan ik voor de eerst de vis zien. Even draait een dikke bak aan de oppervlakte alvorens weer in een golf van water terug te duiken naar de bodem. Verdomme dat zijn ze hoor! Een onvervalste bak! Onder de top blijkt hij op volle kracht en is niet van plan vrijwillig op mijn mat te gaan liggen. Na de 10 spannendste minuten van de afgelopen maanden geeft ze het op en glijd ze enigszins geïrriteerd over het netkoord. Ik leg de hengel neer en trek het net los van de steel om te vissen op te kunnen tillen. Dit is serieuze vis. Ik laat zakken op de mat en haal de haak uit de onderlip en bekijk de vis eens goed. Wat een prachtbak! De sessie kan al niet meer stuk. Al komt er niets meer uit, mijn karper hart pompt weer op volle kracht. De mat ligt vol bollen pulp…dat is een goed teken, de vissen liggen vol op het aas. Ik hang haar even in het water terug om een sigaret te roken en de fotomaterialen klaar te zetten. Zo kan ze even bijkomen van het gevecht en ik ook hahahaha.

 

Die dag bewijst dat een voerstrategie op andere tijdstippen er toch voor kan zorgen dat de vissen ook overdag goed te vangen zijn. Er volgen nog 8 vissen en mijn dag kan niet meer stuk. Dit maakt de hele corona ellende weer goed in één sessie. Vertrouwen in de aanpak en nog meer vertrouwen in het aas. De spullen worden opgeruimd om voor de avondklok thuis te zijn tuurlijk vraag ik me af hoe de nacht zou zijn als ik zou doorpakken nu. Maar nee…daar gaat ellende van komen, dus ballen bij elkaar en hop de auto weer in, terug naar het thuisfront. Onderweg neem ik mijzelf voor dezelfde techniek nu ook op andere wateren in te zetten. En wellicht doe ik straks helemaal geen nachtsessies meer. Vrouw thuis ook blij, want die slaapt altijd slechter als ik ‘snachts niet naast haar lig te snurken. Wellicht dat ik een volgende keer zal schrijven over een vervolg sessie op een ander water en de effectiviteit van overdag voeren en overdag vissen wederom kan laten zien. Voor nu bedankt voor het lezen van mijn schrijfsels en succes met vissen. Wie weet komen we elkaar over dag eens tegen aan de waterkant.

 

 

 

, ,

HIGH QUALITY BAIT FROM BELGIUM

We welcome you to contact us for more information
about any of our products.